Pewna miłość jest zakazana, nie w rodzaju zakazanej miłości w stylu Romea i Julii, ale zwykła, czysta miłość, którą uważa się za złą. Trudno sobie wyobrazić, że miłość można uznać za złą, ale w tym przypadku nią była. Dawno, dawno temu żyła piękna księżniczka, która miała wspaniałych rodziców; miała na imię Priscilla. Pewnego dnia, gdy księżniczka Priscilla była bardzo młoda, jej ukochana matka zmarła. Król był załamany, ale zdał sobie sprawę, że królestwo potrzebuje królowej. Ożenił się ponownie z młodą księżniczką z sąsiedniego królestwa, niewiele starszą od jego własnej córki, która miała wówczas szesnaście lat. Nowa królowa miała na imię Regina i była niesamowicie piękna, choć nie tak piękna jak księżniczka. Jedyną rzeczą, którą młoda królowa przyniosła ze sobą, był elegancki czarny sztylet z osadzonymi rubinami. Wkrótce po tym, jak Regina została przyprowadzona do zamku, spotkała księżniczkę i była zaskoczona jej urodą, podobnie jak Priscilla. Młoda królowa spędziła wiele czasu z Priscillą po ich pierwszym spotkaniu. Wysyłali do siebie listy, wyznając sobie skrywaną miłość, ponieważ król nigdy nie mógł się o tym dowiedzieć.
Pewnego dnia późną wiosną Priscilla pisała do Reginy pod pretekstem odrabiania lekcji. Jej ojciec, Król, wszedł, już podejrzewając Priscillę o coś, niepewny co. „Nad czym pracujesz, Priscillo?” zapytał ostrożnie Król, pochylając się nad jej ramieniem. Próbowała ukryć list pod biurkiem, mówiąc: „Och, tylko esej o różnych rodzajach trujących jagód”. Przejrzał jej kłamstwa i wyrwał list spod jej biurka. Rozwścieczony tym, co przeczytał, wpadł w furię i zażądał, aby wyrzucono ją z zamku: „Nikt w moim królestwie nie będzie miał tej choroby!” krzyknął. Regina była w stanie wkroczyć przed strażnikami przez Priscillę i powiedziała Królowi, że może zająć się problemem „Znam lekarstwo na to. Mój brat miał ten problem, wysłaliśmy go do specjalnego miejsca w lesie. Będzie jak nowa!” Król, nie chcąc stracić córki na zawsze, zaakceptował tę odpowiedź. Regina potajemnie zadbała o to, by jej bliscy przyjaciele zaopiekowali się nią w lesie. I tak Priscilla została wygnana z zamku.
Z biegiem lat Regina odwiedzała ją, by zdać królowi relację z jej postępów. Przynosiła jej w prezencie koronki, grzebienie i słodycze, których nie mogła znaleźć w lesie. Przyjaciele jej kochanków dobrze traktowali Priscillę i szybko się polubili. Wieść o Priscilli zaczęła rozchodzić się po innych królestwach, a książę usłyszał o pięknej dziewczynie w lesie. Zakładając, że uda mu się ją „wyleczyć”, wyruszył w podróż, by ją odnaleźć. Pewnego dnia, gdy Regina była u niej z wizytą, przyniosła królowi jabłka, jako gest jego dobrej woli. Priscilla ugryzła jabłko i upadła jak martwa. Regina podeszła do niej, ale zanim zdążyła stwierdzić, czy dziewczyna jeszcze żyje, przybył książę. Nie chcąc być widzianą, Regina pobiegła z powrotem do króla. Regina opłakiwała Priscillę i nie mogła znaleźć pocieszenia. Spojrzała na sztylet, który przyniosła z domu, i postanowiła, że ​​w końcu nadszedł czas, by go użyć. Wzięła sztylet i wbiła go sobie w serce.
W chwili, gdy Regina odebrała sobie życie, Książę zdołał wyrwać kawałek jabłka z gardła Priscilli, pozornie przywracając ją do życia. Priscilla odzyskała przytomność i zapytała o Reginę, ale Książę nie potrafił jej powiedzieć, co się z nią stało. Książę wiedział, skąd pochodzi Priscilla, więc zabrał ją z powrotem do zamku, aby poprosić jej ojca o rękę. Król oczywiście się zgodził, zakładając, że Priscilla została uzdrowiona, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że Regina nie żyła. Już następnego dnia Książę zabrał Priscillę do swojego królestwa, aby się ożenić, ale tragicznie zmarł w drodze tam z tajemniczych przyczyn. Król, nieświadomy tego obrotu wydarzeń, był w trakcie pisania historii upamiętniającej jego panowanie, opowiadającej o złej macosze, która wygnała jego własną córkę. Priscilla wróciła do zamku, nieświadoma króla, i wślizgnęła się do kuchni, aby wykorzystać swoją wiedzę o jagodach. W ciągu tygodnia zginęło troje członków rodziny królewskiej, jeden z jej własnej ręki, a dwóch – być może nigdy nie poznamy prawdy o ich śmierci. Priscilla rządziła królestwem twardą, stanowczą ręką, nigdy nie wyszła za mąż, ale zachowała wielu przyjaciół. Mówi się, że zakazana miłość nigdy nie odchodzi, że trwa, nawet gdy nikt jej nie chce.