Na ishte njëherë një plak, një grua e moshuar dhe një djalë i vogël. Një mëngjes plaka bëri një tortë me mish të grirë dhe e futi në furrë për ta pjekur. "Ti shiko tortën me mish të grirë ndërsa unë dhe babai yt dalim të punojmë në kopsht."

Kështu, plaku dhe plaka dolën jashtë dhe filluan të qëronin patatet, dhe e lanë djalin e vogël të kujdesej për furrën. Por ai nuk e shikoi gjatë gjithë kohës, dhe papritmas dëgjoi një zhurmë, ngriti kokën dhe dera e furrës u hap, dhe nga furra kërceu një Johnny-cake, dhe u rrokullis drejt derës së hapur të shtëpisë.

Djali i vogël vrapoi për të mbyllur derën, por Xhoni-Kek ishte shumë i shpejtë për të dhe doli me shpejtësi nëpër derë, zbriti shkallët dhe doli në rrugë shumë kohë para se djali i vogël ta kapte. Djali i vogël vrapoi pas tij sa më shpejt që mundi, duke i thirrur babait dhe nënës së tij, të cilët dëgjuan zhurmën, hodhën përtokë shatat e tyre dhe i ndoqën edhe ata. Por Xhoni-Kek i kaloi të tre shumë larg dhe shpejt u zhduk nga sytë, ndërsa atyre iu desh të uleshin, të gjithë pa frymë, në një breg për të pushuar.

Xhoni-kejk vazhdoi rrugën e tij dhe, pak nga pak, arriti te dy gërmues pusesh, të cilët ngritën sytë nga puna e tyre dhe thirrën: "Ku po shkon, Xhoni-kejk?"

Ai tha: «Kam ikur me vrap një plak, një grua të moshuar dhe një djalë të vogël, dhe mund të të kaloj edhe ty!»

«Mundesh, apo jo? Do ta shohim këtë?» thanë ata; dhe hodhën kazmat e tyre dhe vrapuan pas tij, por nuk mundën ta arrinin dhe shpejt iu desh të uleshin buzë rrugës për të pushuar.

Xhoni-kejk vrapoi dhe, pak nga pak, arriti te dy gërmues kanalesh që po hapnin një hendek. "Ku po shkon, Xhoni-kejk?" thanë ata. Ai tha: "Kam ikur me vrap një plaku, një gruaje të moshuar, një djali të vogël dhe dy gërmues pusi, dhe mund të të kaloj edhe ty!"

«Mundesh, apo jo? Do ta shohim këtë!» thanë ata; dhe hodhën lopatat e tyre dhe vrapuan pas tij. Por edhe Xhoni-Kek shpejt i kaloi ata, dhe duke parë se nuk mund ta kapnin dot, hoqën dorë nga ndjekja dhe u ulën për të pushuar.

Vazhdoi rrugën Xhoni-kejk dhe pak nga pak arriti te një ari. Ariu tha:
"Ku po shkon, Xhoni-kejk?"
Ai tha: “Kam ikur me vrap një plak, një grua të moshuar dhe një djalë të vogël, dy gërmues pusi dhe dy gërmues kanalesh, dhe mund t’ju ​​kaloj edhe juve- uau!”

«Mundesh, apo jo?» gromëriti ariu, «do ta shohim këtë!» dhe vrapoi me shpejtësi sa mundi pas Xhonit-kejkut, i cili nuk u ndal kurrë të shikonte pas tij. Shpejt, ariu mbeti aq larg sa ai e kuptoi se mund ta linte gjuetinë i pari si i fundit, kështu që u shtri anës rrugës për të pushuar.

Xhoni-kejk vazhdoi rrugën dhe, pak nga pak, arriti te një ujk. Ujku tha: — “Ku po shkon, Xhoni-kejk?” Ai tha: “Kam ikur me vrap një plak, një grua të moshuar, një djalë të vogël, dy gërmues pusi, dy gërmues kanalesh dhe një ari, dhe mund të të kaloj edhe ty-oo!”

«Mundesh, apo jo?» gromëriti ujku, «do ta shohim këtë!» Dhe ai u nis me galop pas Xhoni-Kekit, i cili vazhdoi e vazhdoi aq shpejt sa edhe ujku pa se nuk kishte shpresë ta kalonte, dhe u shtri edhe ai për të pushuar.

Vazhdoi rrugën Xhoni-kejk dhe, pak nga pak, arriti te një dhelpër që rrinte e qetë në një cep të gardhit. Dhelpra thirri me zë të mprehtë, por pa u ngritur: "Ku po shkon Xhoni-kejk?"

Ai tha: “Kam ikur me vrap një plak, një grua të moshuar, një djalë të vogël, dy gërmues pusi dhe dy gërmues kanalesh, një ari dhe një ujk, dhe mund të të kaloj edhe ty-oo!”

Dhelpra tha: «Nuk të dëgjoj mirë, Xhoni-kejk, a nuk do të afrohesh pak më shumë?» duke e kthyer kokën pak mënjanë.

Johnny-cake e ndaloi garën për herë të parë, iu afrua pak dhe thirri me zë shumë të lartë: “Kam vrapuar përpara një plaku, një gruaje të moshuar, një djali të vogël, dy gërmuesve të puseve, dy gërmuesve të kanaleve, një ariu dhe një ujku, dhe mund t’ju ​​kaloj edhe juve-o-o.”

«Nuk të dëgjoj mirë; a nuk do të afrohesh pak më afër?» tha dhelpra me zë të dobët, ndërsa shtriu qafën drejt Johnny-cake dhe vuri njërën puthë pas veshit.

Johnny-cake iu afrua dhe, duke u përkulur drejt dhelprës, bërtiti:

KAM IKUR NJË PLAKU, DHE NJË GRUAJE TË PLAKU, DHE NJË DJALË TË VOGËL, DHE DY TË TJERË
GËRMUES PUSI, DHE DY GËRMUES HENDEKËSH, DHE NJË ARI, DHE NJË UJK, DHE UNË MUNDEM
TË KALOJ EDHE TY-OO!

«Mundesh, apo jo?» bërtiti dhelpra, dhe e shkundi tortën me dhëmbët e tij të mprehtë sa hap e mbyll sytë.