Tomi Grimes ishte ndonjëherë djalë i mirë dhe ndonjëherë djalë i keq; dhe kur ishte djalë i keq, ishte djalë shumë i keq. Tani nëna e tij i thoshte: "Tomi, Tomi, ji djalë i mirë dhe mos dil nga rruga, përndryshe Z. Miaka do të të marrë." Por prapëseprapë, kur ishte djalë i keq, ai dilte nga rruga; dhe një ditë, mezi kishte arritur te cepi, Z. Miaka e kapi, e futi në një çantë përmbys dhe e çoi në shtëpinë e tij.

Kur Z. Miacca e futi Tomin brenda, e nxori nga çanta, e uli dhe i preku krahët dhe këmbët. "Je mjaft i fortë," tha ai; "por je e vetmja gjë që kam për darkë dhe nuk do të kesh shije të keqe edhe i zier. Por, o Zot, i kam harruar barishtet dhe do të kesh shije të hidhur pa barishte. Sally! Ja ku është, them, Sally!" dhe e thirri Znj. Miacca.

Kështu që znj. Miacca doli nga një dhomë tjetër dhe tha: "Çfarë do, e dashur?"

«Oh, ja ku është një djalë i vogël për darkë», tha zoti Miacca, «dhe kam harruar barishtet. Kujdesuni për të, ndërsa unë shkoj t’i marr.»

«Në rregull, e dashur», thotë znj. Miacca, dhe ai largohet.

Pastaj Tommy Grimes i tha znj. Miacca: "A ka gjithmonë z. Miacca djem të vegjël për darkë?"

«Kryesisht, e dashur», tha znj. Miacca, «nëse djemtë e vegjël janë mjaftueshëm të këqij dhe i zënë në rrugë».

"Dhe nuk ke asgjë tjetër përveç mishit të djalit? Asnjë puding?" pyeti
Tomi
«Ah, unë e adhuroj pudingun», thotë znj. Miacca. «Por nuk ndodh shpesh që njerëz si unë të hanë puding».

«Pse, nëna ime po bën një puding pikërisht sot», tha Tommy Grimes, «dhe jam i sigurt se do të të jepte pak, nëse ia kërkoj. A të vrapoj të marr pak?»

«Ky është një djalë i kujdesshëm», tha znj. Miacca, «vetëm mos vono dhe sigurohu që të kthehesh për darkë».

Kështu që zbriti nga çanta e Tommy-t, dhe shumë i lumtur që ia doli kaq lirë; dhe për shumë ditë të gjata ai ishte aq i mirë sa mund të ishte, dhe kurrë nuk doli nga cepi i rrugës. Por ai nuk mund të ishte gjithmonë i mirë; dhe një ditë ai doli nga cepi, dhe për fat të mirë, mezi ia doli ta shmangte kur zoti Miacca e kapi, e futi në çantën e tij dhe e çoi në shtëpi.

Kur e çoi atje, zoti Miacca e la jashtë; dhe kur e pa, tha: “Ah, ti je ai i riu që më shërbeu mua dhe zonjushës sime atë mashtrim të shëmtuar, duke na lënë pa darkë. Epo, nuk do ta bësh më. Do të të ruaj vetë. Ja, ulu nën divan, dhe unë do të ulem mbi të dhe do të shikoj tenxheren të ziejë për ty.”

Kështu që i shkreti Tommy Grimes u detyrua të futej nën divan, dhe zoti Miacca u ul mbi të dhe priti që tenxherja të ziente. Dhe ata pritën, dhe pritën, por tenxherja prapë nuk ziente, derisa më në fund zoti Miacca u lodh së prituri dhe tha: "Ja ku je, atje poshtë, nuk do të pres më; nxirr këmbën dhe do të të ndaloj të na rrëshqasësh."

Kështu që Tomi nxori një këmbë, dhe z. Miacca mori një helikopter, e preu dhe e futi në tenxhere.

Papritmas ai thërret: “Sally, e dashura ime, Sally!” dhe askush nuk u përgjigj. Kështu që ai shkoi në dhomën tjetër për të kërkuar znj. Miacca, dhe ndërsa ai ishte atje, Tommy doli fshehurazi nga poshtë divanit dhe vrapoi jashtë derës. Sepse ishte një këmbë e divanit që ai kishte nxjerrë jashtë.

Kështu që Tommy Grimes vrapoi për në shtëpi dhe nuk u kthye më kurrë nga cepi derisa u rrit mjaftueshëm për të shkuar vetëm.