Dhelpra dhe kushëriri i tij

Ujkja lindi një të vogël dhe e ftoi dhelprën të bëhej kumbar. "Në fund të fundit, ai është një i afërm i ngushtë i yni," tha ajo, "ai ka një kuptim të mirë dhe shumë talent; ai mund ta mësojë djalin tim të vogël dhe ta ndihmojë atë të ecë përpara në botë." Edhe dhelpra u duk mjaft e ndershme dhe tha: "Zonja Thashetheme e denjë, ju falënderoj për nderin që po më bëni; megjithatë, unë do të sillem në një mënyrë të tillë që ju të shpërbleheni për këtë." Ai u argëtua në festë dhe u gëzua; më pas tha: "E dashur znj. Thashetheme, është detyra jonë të kujdesemi për fëmijën, duhet të ketë ushqim të mirë që të jetë i fortë. Unë di një vathë delesh nga e cila mund të marrim një kafshatë të mirë." Ujku u kënaq me dhelprën dhe ajo doli me dhelprën në oborrin e fermës. Ai tregoi vathën nga larg dhe tha: "Do të jesh në gjendje të futesh fshehurazi atje pa u parë, dhe ndërkohë unë do të shikoj nga ana tjetër për të parë nëse mund të marr ndonjë pulë." Megjithatë, ai nuk shkoi atje, por u ul në hyrje të pyllit, shtriu këmbët dhe pushoi. Ujkja hyri fshehurazi në stallë. Një qen ishte shtrirë atje dhe bëri një zhurmë të tillë sa fshatarët dolën me vrap, kapën Ujkun Thashethemexhi dhe i hodhën një përzierje të fortë djegëse, të cilën e kishin përgatitur për larje, mbi lëkurën e saj. Më në fund ajo iku dhe u tërhoq jashtë. Atje shtrihej dhelpra, e cila u shtir sikur ishte plot ankesa, dhe tha: "Ah, e dashur Zonjë Thashethemexhi, sa keq kam kaluar, fshatarët më kanë sulmuar dhe më kanë thyer çdo gjymtyrë; nëse nuk doni që të shtrihem aty ku jam dhe të vdes, duhet të më merrni me vete." Ujkja vetë mundi të largohej ngadalë, por ishte aq e shqetësuar për dhelprën saqë e mori mbi shpinë dhe e çoi ngadalë shëndoshë e mirë në shtëpinë e saj. Pastaj dhelpra i thirri: “Lamtumirë, zonjushë thashetheme, të bëftë mirë pjekja që ke ngrënë”, qeshi me të madhe me të dhe u hodh me vrap.

🎧 Dëshironi ta dëgjoni këtë histori?

Merrni përralla audio në aplikacionin tonë — pa reklama, muaji i parë falas.