ZOTI MARSIAN NE PLANETIN LBGT

Add to FAVs

Sign in to add a tale to your list of favorites

Hide

Already a member? Sign in. Or Create a free Fairytalez account in less than a minute.

Download PDF

Të gjitha revolucionet krijojnë shoqëri utopike,dhe shoqëria LBGT nuk mund të bënte përjashtim nga rregulli.Edhe ajo ishte një shoqëri utopike,ku të thoje të vërtetën konsiderohej mungesë edukate,dhe ku biologjia njerëzore ishte zëvendësuar nga fantazia njerëzore.

DITA E PARE

Isha i pari gazetar i huaj që shkelja në planetin LBGT,dhe më kishin pushtuar emocionet.Kisha lexuar shumë për këtë planet,fama e të cilit kish marre dhenë si vendi më i barabartë dhe më i drejtë,si parajsa e të drejtave të njeriut.Guida ime,e cila nxitoi të më thoshte se ishte dy-seksuale ,një ditë mashkull dhe një ditë femër,më shtrëngoi dorën,dhe nuk ma lëshoi derisa u futëm në taksi.Ky qëndrim pak arrogant nuk më cuditi.Kisha lexuar goxha për sektin LBGT,dhe e dija se anëtarët e tij e kishin fiksim ta bënin publike jetën e tyre private,ndaj nuk i dhashë rëndësi.U rehatova në kolltuk dhe nisa të sodis kryeqytetin.Kryeqyteti i planetit LBGT quhej ‘’Katedralja’’,dhe ishte komuna e parë LBGT në histori ,e krijuar qysh përpara revolucionit seksual.Banorët e Katedrales ishin të parët që kishin adaptuar termin ‘’Komunarë’’,për të treguar se ata kishin pushuar së qenuri individë,dhe kishin përqafuar një identitet kolektiv.Më pas kishin hequr dorë vullnetarisht edhe nga termat zonjë dhe zotëri.Kjo më intrigoi.

‘’Pra ju nuk e quani më veten zonja dhe zotërinj?”,thashë unë,”Po atëherë si i drejtoheni njëri tjetrit’’?

‘’Me termin revolucionar ‘’Partnerë dhe Partnere’’,tha guida ime,’’sic do ta shihni në vazhdim të gjithë jemi partnerë të barabartë këtu’’.

Kjo mu duk e cuditshme,dhe s’di pse ,por termi ‘’partnerë dhe partnere’’ më kujtoi termin ‘’shokë dhe shoqe’’ Megjithatë nuk e lashë veten të brehesha nga dyshimet,dhe nisa të sodis qytetin.Me të vërtetë,ishte mjaft i bukur.Një qytet shumëngjyrësh,ku urat ishin pikturuar me ngjyrat e ylberit,rrugët të shtruara me pink dhe vjollcë,dhe godina të ndërtuara vetëm me kolona dhe xhama të pikturuar.Mure nuk kishte fare,por nuk i dhashë rëndësi,sepse ma morën mendjen xhamat e pikturuara me skena të botës LGBT,ylbera,cifte të të njëjtit seks të përqafuar,duke u puthur ,madje në ndonjë rast edhe duke bërë seks.Xhamat e pikturuar ishin ngado,dhe vezullonin nën dritën e diellit.Për një cast mu duk sikur po ecja brenda një katedraleje të madhe.

‘’Kush i krijon këto mrekullira’’?,thashë unë i mahnitur.

‘’Artizanët tanë ,zoti Marsian’’,tha guida ime,

‘’Doni të thoni artistët tuaj’’?

‘’ Zoti Marsian,termi artist është një term i vjetër,para revolucionar.Pas revolucionit artistët i kuptuan të metat e këtij termi,dhe adoptuan termin revolucionar ‘’artizanë’’.Ju lutem mos e përdorni termin artist,sepse është fyes’’.

‘’Pra,këto mrekullira janë puna e artizanëve tuaj’’,thashë unë duke ndrequr fjalorin.

‘’Po,’’tha guida me krenari,’’gjithshka që shihni rreth e rrotull është djersa e tyre,e derdhur për të mirën e përgjithshme,për revolucionin seksual’’.

‘’A mund ti takojmë këta njerëz’’? ,thashë unë.

‘’Patjetër’’,tha guida ime shumë e lumtur,’’dhe urdhëroi shoferin të merrte kthesën dhe të na conte tek Galeria.

Rrugës,unë i tregova për vuajtjet e mëdha që kalonin artistët në botën time,dhe se si shpesh shumica e tyre katandiseshin për të lypur.Guida ime u trondit aq shumë,sa nisi të qante.

‘’Në botën tonë një gjë e tillë nuk do të lejohej kurrë’’,tha me vendosmëri,’’artizanët tanë janë paradhoma e revolucionit,dhe ata trajtohen me bujari’’.

Paradhoma e revolucionit? Kjo më kujtoi termin ‘’pararoja e revolucionit’’,dhe përsëri vrisja mendjen ku e kisha lexuar këtë term.Rruga deri tek galeria ishte e gjatë,dhe unë ,tek po sodisja bukuritë e qytetit,njerëzit e veshur me kostume ylberi,befas vura re edhe disa njerëz të veshur bardh e zi,me kapele burgu në kokë.Kostumet e tyre, me mëngë të gjata të varura dhe të lidhura njëra me tjetrën,më kujtonin kostumet që u vishnin të sëmurëve psiqikë.

‘’Po këta cfarë janë?’’,thashë, dhe tregova me gisht drejt tyre.

‘’Janë disidentët tanë të dashur’’,tha guida ime,’’individë kundërrevolucionarë që ende nuk e kanë pranuar realitetin,dhe pjesëtarë të gjinive të përmbysura,që ëndërrojnë të kthehet përsëri e shkuara,sistemi i tyre ,sistemi i dy sekseve ‘’mashkull femër’’.Por kjo nuk ka për të ndodhur kurrë,sepse revolucioni ynë i lavdishëm seksual e përmbysi sistemin e vjetër,bashkë me katër të këqijat e tij,seksin e vjetër,fenë e vjetër, familjen e vjetër,dhe median e vjetër’’.

‘’Median e vjetër? Paskeni përmbysur median’’?,thashë me frikë.

‘’Po’’,tha guida,’’median e vjetër para revolucionare,e cila quhej ‘’media armiqësore me LBGT-n’’,ne e përmbysëm,’’Megjithatë u treguam të kujdesshëm,dhe ecëm shkallë – shkallë deri tek qëllimi ynë.Fillimisht u hoq termi ‘’armiqësore’’,dhe media u quajt ‘’Media me LBGT-n’’.Kur pozitat tona u forcuan ,dhe opozita pushoi së funksionuari,u hoq edhe lidhëza ‘’me’’,dhe kështu media u quajt thjesht ‘’Media LBGT’’.Sot,ajo është media jonë zyrtare’’.

‘’Me sa po kuptoj,paskeni vetëm një media atëherë’’,thashë unë.

‘’Jo zoti Marsian’’,tha guida,’’mediat tek ne janë të shumta.Kemi me tepër se 200 kanale televizive,por ato të gjitha transmetojne të njëjtin mesazh: mesazhin revolucionar.Armiqtë tanë përhapën parrullën armiqësore se dyqind kanale që thonë të njëjtën gjë ,janë një kanal i vetëm.Ishte një shpifje të cilën ende dhe sot nuk e kemi përgënjeshtruar zyrtarisht’’.

Meqë nuk kisha cfarë të shtoja pas këtij përshkrimi të hatashëm,e ktheva përsëri fjalën tek disidentët,dhe e pyeta guidën nëse kishte burgje në botën LBGT.

‘’Asnjë’’ ,tha guida me krenari,’’ne nuk burgosim dhe nuk ekzekutojmë,sepse sistemi ynë bazohet në dashurinë universale ndaj cdo njeriu,pavarësisht pikëpamjeve politike.Madje,për ti shpëtuar disidentët tanë nga burgu,ne i kemi klasifikuar ata si të sëmurë mendorë,dhe vetë sëmundjen e tyre si infektuese.Pas revolucionit,këtyre njerëzve ju ndalua me ligj posedimi i letrës së shkrimit ,në mënyrë që sëmundja e tyre të mos përhapej.Kur ata nisën të shkruajnë nëpër mure,ne i shembëm të gjitha muret’’.

‘’Paskeni shembur lirinë e shprehjes’’,thashë me të qeshur.

Më në fund mbërritëm përpara galerisë,edhe unë doja të hyja menjëherë brenda për të takuar artizanët,por guida më frenoi,dhe më tha se fillimisht duhet të nderonim flamurin LBGT ,dhe monumentin e të rënëve.Flamuri LBGT ishte një ylber në formë drapëri,me një bisturi të madhe në mes.Guida më spjegoi se ylberi simbolizonte dëshirën për të ndryshuar seks,ndërsa bisturia mënyrën se si kjo ishte arritur.Flamuri LBGT i ngjasonte pak flamurit sovjetik ,me drapër e cekan,por natyrisht që kjo ishte një shpifje,dhe si mund ta thoja? Pastaj kaluam përpara monumentit të heronjve LBGT.Guida nisi të qante.

‘’Këta ishin martirët e parë,që derdhën gjakun për revolucionin’’,tha ajo,’’në beteja të shumta ata luftuan,dhe triumfuan.Sistemi ynë i mirëqënies seksuale nuk do të mund të triumfonte kurrë pa sakrificën e tyre’’.

‘’Njerëzit që bien në fushën e betejës gjithmonë duhen respektuar.’’ thashë unë.

‘’Oh ,jo zoti Marsian’’,tha guida duke fshirë lotët ‘’,ata nuk ranë në fushën e betejës,por vdiqën në tryezat e operacioneve,në përpjekjen vetëmohuese për të ndryshuar gjininë e tyre’’.

‘’Paskan luftuar kundër vetëvetes’’, thashë me mendje ,por nuk fola sepse
guida ishte shumë e tronditur.Prita derisa ajo të qetësohej,dhe të vendoste një buqetë me lule në varrin e heroit të tyre të panjohur,dhe pastaj hyrëm brenda në galeri,dhe guida nisi të më prezantonte me artizanët. Ata ishin të veshur me një lloj uniforme gjysmë ushtarake,me spaleta dhe dekorata. Kishin aq shumë dekorata ,sa për një cast mendova se ndodhesha përballë një tufe gjeneralësh sovjetikë.Madje nuk u cudita fare kur guida ime i quajti artizanët ,”Armata Shpirtërore”.Me të vërtetë,ju shkonte ky emër.

‘’E zoti Marsian,si ju duken artizanët tanë ‘’? ,tha guida.

‘’Të cuditshëm’’,thashë unë.

Guida nuk foli,dhe e pashë qe u zemërua.Me siguri e kisha shkelur prapë.

‘’Si është raporti i krijuesve me lirinë në sistemin tuaj’’?,thashë pastaj për të ndryshuar temë.

‘’I shkëlqyer’’,tha guida duke u celur në fytyrë,’’artizanët tanë nuk e shkelin kurrë lirinë zyrtare të shprehjes.Ata i qëndrojnë besnikë deri në fund metodës sonë të realizmit seksual’’.

‘’Realizmit seksual?Cfarë është kjo’’?

‘’Eshtë metoda jonë zyrtare e të krijuarit’’,tha guida.’’Qëllimi i kësaj metode është të përshkruaj me realizëm dhe pa zbukurime gjithë jetën tone.Realizmi seksual përbëhet nga katër kolona: Idealizimi ,Seksualizmi,Glorifikimi dhe Emancipimi.

U bëra tepër kurioz për këtë metodë zyrtare të krijimit ,e cila më kujtonte pak realizmin socialist,dhe nisa tu hedh një sy pikturave dhe librave që kjo metodë kishte prodhuar.Ishte ashtu sic kishte thënë guida,cdo vepër artistike ishte një përshkrim i sistemit seksual në të cilin jetonin këta njerëz.Aty e kuptova përse artistët ishin transformuar ne artizane.Artistët ,si rebelë dhe antikonformistë që janë,krijojnë gjithmonë vepra të reja që bien në kundërshtim me sistemin.Artizanët nga ana tjetër nuk krijojnë asgjë të re,por riprodhojnë sistemin dhe kthehen në shtojca të tij.Artizanët LBGT ishin riprodhues të përsosur te sistemit te tyre,dhe promovues të zellshem të orientimit zyrtar seksual.Pikturat,tregimet,romanet,poezitë dhe gjithshka tjetër ishin një ripërsëritje deri në mërzi e këtij orientimi.Ato përshkruanin mënyrën seksuale të jetesës,mënyrën seksuale të punës,mënyrën seksuale të të ngrënit,botën e tyre shpirtërore seksuale,fantazitë e tyre seksuale të shumëllojshme,mënyrën seksuale të ngarjes së makinës,mënyrën seksuale të mbjelljes dhe korrjes në fusha e shumë të tjera si këto.Veprat më të vlerësuara ishin riprodhimet e prapanicës,për të cilën ekzistonte edhe një konkurs i vecantë i titulluar ‘’prapanica fluturuese’’.Gjithë skulptorët LBGT ishin të detyruar të gdhendnin skulptura me prapanicën në ajër,dhe kokën e ngulur në tokë.Duke ecur,pashë nje pikturë që më tërhoqi vëmendjen.Ishte një prapanicë me një penis të ngulur brenda,e cila kishte nga një tru të pikturuar në cdo mullaqe.E pyeta guidën se c’donte të thoshte autori me këtë vepër.

‘’Eshtë një përshkrim i mitit ‘’frymëzimi vjen nga prapanica’’.Dikur mendohej se po të fusje një penis në prapanicë,karikohej krijimtaria,dhe artizani bëhej superprodhues’’ ,tha guida,’’ është një mit i vjetër të cilin ende nuk e kemi përgënjeshtruar zyrtarisht’’.

Sa më tepër që ecja ,aq më tepër turbullohesha.Ky lloj arti,i cili dukej si një përzierje e përfytyrimeve fëminore për dashurinë romantike,me skenat pornografike,po më lozte mendsh.

‘’Me sa shoh,e gjithë krijimtaria juaj bazohet tek orientimi juaj seksual’’,i thashë guidës,’’a nuk mund të krijoni dicka më tepër se kaq’’?

‘’Nuk ka arsye për më tepër’’,tha guida,’’orientimi ynë seksual është i mjaftueshëm për ta cuar artin përpara.Ai është morali ynë bazë.Armiqtë tanë thonë se ai është i vetmi moral i yni,dhe kjo është një tjetër shpifje të cilën ende nuk e kemi përgënjeshtruar zyrtarisht’’.

‘’Po përse ju duhet një metodë zyrtare’’,thashë sërish,se nuk më rrinte goja rehat.

‘’Për ti frymëzuar njerëzit tanë’’,tha guida,’’për ti shtyrë ata drejt rrugës së vështirë por të bukur të artizanatit,e cila shtyn përpara revolucionin.

‘’Dhe besoj se ja keni arritur qëllimit,apo jo’’?

‘’Më lejoni të deklaroj me krenari,se në sajë të metodës së realizmit seksual,i gjithë populli ynë është një popull artizan.Armiqtë tanë janë përpjekur ta ulin edhe këtë arritje të madhe tonën,duke thënë se realizmi seksual është aq banal,sa ju jep mundësi edhe analfabetëve të shpallen gjeni.Por këto shpifje nuk na interesojnë,aq më tepër që shumica e armiqve tashmë ekzistojnë vetëm nëpër librat e historisë’’.

U futëm në një sallë tjetër,dhe guida u përkul tri herë përballë bustit të një njeriu me mustaqe dhe uniformë ushtarake.

‘’Ky është themeluesi i artit tonë të realizmit seksual’’,tha guida me mallëngjim,sikur ta kishte marrë malli për burrin me mustaqe,’’emri i tij ka humbur,por ne e quajmë ‘’Maksim Gorki ‘’ ynë’’.

U afrova dhe ca.Me të vërtetë burri me mustaqe ngjante paksa me Gorkin,megjithatë nga uniforma ushtarake ngjasonte më tepër me një person tjetër,gjithashtu me mustaqe.Poshtë bustit ishte një pllakat ,ku ishin gdhendur me gërma ari fjalët ‘’Artistët janë inxhinierë të shpirtrave njerëzorë’’.Tani nuk kisha asnjë dyshim ,busti nuk ishte Gorki,por ai tjetri emri i të cilit për cudi nuk po më kujtohej.Në sallën e tretë pata fatin të shihja një ceremoni .Kjo më lehtësoi,sepse mu dha mundesia të evitoja veprat e artit.E pyeta guidën se për cfarë bëhej fjalë.

‘’Eshtë një ceremoni zyrtare dekorimi’’,tha guida,duke treguar me gisht dhjetë artizanë të cilët po i varnin dekorata në qafë dhjetë kolegëve të tyre, ‘’i shikon ata të dhjetë që po dekorohen sot?Po i marrin dekoratat nga shokët e tyre, që ata i dekoruan dje’’.

‘’Nëse kjo është një ceremoni zyrtare ‘’,thashë unë,atëherë ku janë zyrtarët.

‘’Zyrtarët nuk ndërhyjnë në punët e artizanëve ,dhe as në procesin krijues,sepse artizanët tanë janë të lirë’’,tha guida.

‘’A janë të aq të lirë sa të krijojnë dicka që bie ndesh me realizmin seksual?,thashë përsëri,duke dashur ta provokoja guidën.

‘’Sigurisht’’,tha guida,’’por nëse një artist shkel kanonet e realizmit seksual,atëherë të gjitha veprat e tij tërhiqen nga tregu,dhe artisti detyrohet që ti blejë sërish ato me cmimin e shitjes.Cili artist në botë mund ta përballojë këtë zoti Marsian’’?

Për një cast u befasova,sepse guida kishte përdorur termin kundërrevolucionar‘’artist’’,në vend të termit revolucionar‘’artizan’’.E pyeta guidën për këtë.Ajo më spjegoi se cdo artizan që shkelte kanonet ,humbiste termin zyrtar artizan,dhe merrte nofkën kundërrevolucionare ‘’artist’’.Pas kësaj ishte e kotë të pyesja më tepër,ndaj e mbylla gojën dhe vazhdova të sodis veprat e artizanëve të shquar.Ndërkohë një zhurmë e madhe erdhi nga jashtë.U dëgjuan zëra ,krisma fishekzjarrësh dhe sirena makinash policie.

‘’Cfarë po ndodh’’,thashë unë.

‘’Eshtë njeriu i ri ,zoti Marsian’’,më tha guida ,’’njeriu ynë LBGT,produkti i revolucionit tonë dhe i realizmit seksual.Ai sot ka dalë në rrugë të festojë ekzistencën e tij’’.

Njeriu i ri.Ky term më mbushi me emocion.Njeriu i ri, ëndrra e cdo filozofi dhe politikani,e cdo monarku dhe udhëheqësi fetar,ky njeri ishte atje jashtë,pak metra larg meje ,dhe unë kisha një dëshirë shumë të madhe për ta parë.E pyeta guidën nëse mund ta takonim njeriun e ri.

‘’Patjetër ,zoti Marsian’’,tha guida,dhe më shoqëroi jashtë.

Aty e pashë njeriun e ri.Në fakt,pashë një tufë të madhe me njerëz të rinj,që ecnin në njësh kolonë.Të gjithë ishin veshur njësoj,me ngjyrat e ylberit,dhe mbanin në duar flamujt me ylber dhe bisturi.Mu desh pak kohë të kuptoja se kjo ishte thjesht një paradë gay,por në dallim nga paradat gay të botës sime,ku kishte harbim dhe orgji,këtu kishte një rregull ushtarak.Burrat e veshur me rroba grash,dhe gratë e veshura me rroba burrash,ecnin me hap ushtarak.Përpara,si zakonisht, prinin veteranët,me flamuj të mëdhenj në duar,dhe në fund vinin pionierët,qe mbanin flamurka të vogla.Kolonat me njerëz të rinj po drejtoheshin nga sheshi qëndror i qytetit,aty ku ngrihej një kullë me shumë kate,e veshur me gjelbërim.

‘’Ku po shkojmë’’ ,i thashë guidës,teksa turma na vuri përpara.

‘’Atje’’,tha guida,duke treguar me gisht nga kulla e madhe,’’tek kopshtet e varura,atje jetojnë Zotat,ata që kanë krijuar shoqërinë tonë dhe njeriun e ri’’.

Na u deshën nja tri orë të mira për të mbërritur tek kulla.Kur më në fund u gjenda poshtë saj,u mahnita.Kopshtet ishin të veshura me hardhi dhe veshët e rrushit shkëlqenin në diell.

‘’Këto janë kopshtet e varura’’,tha guida, ‘’kjo është parajsa ku jetojnë zotat tanë,por për ne është një botë e ndaluar.Asnjë njeriu LBGT nuk i lejohet të ngjitet aty,ndryshe zotat e flakin poshtë’’.

‘’Nuk po kuptoj’’, i thashë,’’a mos do të thotë kjo se zotat tuaj nuk janë LBGT?’’.

‘’Zotat tanë nuk kanë orientim seksual zoti Marsian,ndaj dhe nuk kryejnë dot marrëdhënie seksuale.Ky është një privilegj që e kemi veten ne,populli LBGT.Zotat tanë kanë hequr dorë vullnetarisht nga marrëdhëniet seksuale,sepse ata janë më të ulët se populli’’.

Kjo llogjikë kishtare,se Zotat janë në shërbim të popullit,më bindi edhe me tepër se sistemi LBGT ishte një sistem ideologjik,me kllapa dhe kufizime.Ata që shkonin përtej kllapave,e pësonin,si në cdo despotizëm.Vetëm se në despotizmin seksual,njerëzit ndëshkoheshin me dashuri,sepse këtu dashuria ishte ligj. Me fjalë të tjera,në planetin LBGT, dashuria nuk ekzistonte fare.Teksa unë po kolovitesha në këto mendime, disa djem të fuqishëm instaluan shpejt në mes të sheshit disa katapulta,dhe pastaj vendosën mbi to disa thasë të mbushur plot.Kur u dha sinjali,katapultat qëlluan të gjitha përnjëherësh,dhe thasët fluturuan mbi kullë.Nja dy prej tyre u canë,dhe unë pashë të binin poshtë monedha ari,veshje dhe ushqime.

‘’Cfarë po ndodh’’,i thashë guidës.

‘’Zotat kërkojne prej nesh tribute dhe flijime’’,tha guida,’’ushqime ,veshje dhe flori,dhe ne ua hedhim me katapulta,meqënëse nuk na lejohet të kontaktojmë drejpërdrejtë me ta. Nëse Zotat i pranojnë flijimet tona,atëherë një tym i bardhë do të dali nga maja e kullës,nëse jo,del tym i zi.Më falni, tha ajo pastaj,’’por më duhet të shkoj në banjë.Rrini ca këtu dhe miqësohuni me njeriun e ri’’,shtoi,dhe u zhduk në turmë.

Kisha vërtetë dëshirë të miqësohesha me këta njerëz,por nuk i dija emrat e tyre.Pastaj u kujtova se në këtë botë njerëzit nuk kishin emra,por vetëm nofka seksuale.Disa prej tyre i kishin bërë nofkat tatuazh.Ato ishin nga më poetiket.Njëri psh. e quante veten ‘’Prapamiku’’,një tjetër ‘’Salcicja e Tymosur’’, një i tretë quhej ‘’Karavidhja’’,dhe se fundi vinte njëri që quhej thjesht ‘’Analisti’’.Sidoqoftë,nofkat e tyre mu dukën më keq nga emrat,dhe ,duke pasur frikë se mos bëja ndonjë gabim dhe e fyeja njerun e ri që më kishte rrethuar,vendosa të mbyllja gojën dhe të mos bëja zë sa të kthehej guida.Ndërkohë guida po vonohej sa më shumë që të ishte e mundur,për të më dhënë kohë që të miqësohesha me ‘’njeriun e ri’’.Më në fund,kur dita po perëndonte dhe turma po shpërndahej,guida u duk përsëri.

‘’E zoti Marsian,a u njohët ndopak me ta’’,tha ajo me krenari.

Isha i zemëruar ,por nuk thashë asgjë, dhe i kërkova guidës të më shoqëronte në hotel sepse isha shumë i lodhur.Hoteli ishte shumë luksoz,dhe dhoma dopio,ndonëse unë isha vetëm.Tualeti ishte i larë në ar,tapetet persiane.Në tryezë kishte haviar dhe shampanjë.Një njeri tjetër do ti kishte shijuar këto lukse.Por unë e kisha mendjen gjetiu.Gjithë sa kisha parë në ditën time të parë në planetin LBGT më kishin zhgënjyer.Për më tepër,përpara se të ikte,guida më kishte thënë se në dhomën e hotelit kishte aparate përgjimi.Unë duhet ta dija këtë,sepse isha mik,dhe aparatet ishin vendosur aty për të mirën time,ose për ndonjë urgjencë mjekësore.U ula në krevat,dhe ndjeva se dicka kërciti dhe u thye nga pesha e prapanicës sime.Në një moment mu kujtua termi partner,dhe nisa të qesh si i zhvidhosur.

‘’Partner’’,thashë me vete,’’ s’ka as burrë ,as grua,as mik e as dashnorë në këtë planet,por vetem partnerë. Partneri LBGT…shoku LGBT…shoku KGB.Pastaj mu var koka,dhe fjeta.

DITA E DYTE

E nesërmja erdhi shpejt,dhe unë u cudita kur e gjeta veten përsëri në kolltukun e makinës.Guida qeshi kur ja thashë,dhe ne vazhduam të ecim edhe ca në heshtje,derisa hymë në një rrugë e cila quhej ‘’rruga e gjuhës’’.Ishte një rrugë e e cuditshme, e mbushur me klinika që ofronin qepjen e gjuhës.E pyeta guidën se cfarë ishin këto klinika të qepjes së gjuhës.

‘’Njerëzit tanë,tha ajo,’’ndonjëherë thurrin mendime kundërrevolucionare,dhe për të mos i shprehur këto mendime,sipas ligjit,janë të detyruar të kafshojnë gjuhën .Ndodh shpesh që ata më të zellshmit e këpusin fare,një gjest patriotik ky,për të cilin dekorohen pastaj me një gjuhë sintetike.Gjuhët sintetike janë të pajisura me një antivirus i cili pastron mendimet kundërrevolucionare’’.

Në fillim kujtova se guida bënte shaka,por shpejt e kuptova se kjo ishte e vërtetë.Gjuhët sintetike vareshin përpara cdo dyqani,dhe njerëzit i blinin me shumicë.Me sa duket,ata që kafshonin gjuhën,ishin mazhorancë në këtë planet.Unë zura të qesh,dhe guida u nxi nga inati.

‘’Më falni’’, i thashë’’,por në planetin tim nuk kemi klinika të tilla,dhe termi qepje e gjuhës ka një kuptim tjetër.Ai do të thotë që ti bësh njerëzit të mos flasin’’.

‘’Edhe tek ne kjo frazë ka të njëjtin kuptim zoti Marsian.Njerëzve tanë ju kërkohet të mos flasin shumë,por ata nga padurimi për të folur kafshojnë gjuhën,dhe pastaj shkojnë ne klinikë për ta qepur.Sic e shihni,fajin e kanë njerëzit,dhe jo sistemi’’.

‘’Po mirë’’, thashë përsëri,duke u përpjekur të mbaja të qeshurën’’,nëse dikush nuk pranon ta kafshojë gjuhën,cfarë bëhet me të’’?

‘’Sipas ligjit, njerëz të tillë etiketohen si homofobë. Ata pushohen nga puna,ju hiqet asistenca sociale,dhe nëse dalin për të lypur shoqërohen gjithmonë nga një gardian pink i cili ka për detyrë ti paralajmëroj qytetarët se personi në fjalë është një specie kundërrevolucionare,së cilës nuk meriton ti hidhet asnjë qindarkë.Ata që pendohen,bëjnë autokritikë publike dhe rikthehen sërish në punë me një ceremoni zyrtare.Si rrjedhojë e ligjit të kafshimit të gjuhës,në 100 vjetët e fundit nuk kemi pasur asnjë kundërrevolucionar,dhe asnjë të pushuar nga puna,duke arritur kështu të zhdukim krejtësisht papunësinë’’,tha guida me krenari.

Në botën nga vija unë ,papunësia ishte një plagë shumë e rëndë,dhe ndjeva admirim për këta njerëz që kishin arritur ta shëronin papunësinë në një mënyrë kaq origjinale.Ndërkohë makina mori kthesën dhe u drejtuam nga një godinë e cila,sic më thanë,ishte mensa shtetërore.Më vonë do të mësoja se në planetin LBGT cdo restorant ishte shtetëzuar dhe ishte kthyer në një mensë shtetërore,për të ulur cmimet e ushqimeve.Kjo më pëlqeu,sepse edhe unë,ashtu si të gjithë njerëzit,kisha shumë dëshirë të haja e të pija qyl.Kur u ulëm në tryezë më ofruan një porcion bifteku shumë të shijshëm,dhe natyrisht kërkova dhe një tjetër.Kamarieri më pa me habi,dhe guida i shpjegoi se unë isha një i huaj.Teksa unë e mora ankesen time si mungesë edukate,me të cilën këta njerëz nuk ishin mësuar,erdhi kamarieri tjetër ,mblodhi pjatat dhe gotat,dhe pastroi tavolinën.Dreka kishte mbaruar,por këtë nuk ta thoshte askush me fjalë .Guida më tha se në planetin LBGT njerëzve nuk u thuhej kurrë me fjalë se cfarë duhet të bënin.Në vend të fjalëve,këtu përdoreshin sinjalet,ose sic i quanin ata vetë,flirtimet.Pastrimi i tryezës ishte sinjali se dreka kishte mbaruar,dhe duhej tja mbathnim.Por unë isha i huaj,dhe nuk i njihja sinjalet,ndaj nuk e prisha terezinë,por vazhdova të krekosesha në kolltuk.Në fund,kamarierët e humbën durimin , dhe më kapën për krahu dhe më nxorrën jashtë.Kur dolëm nga mensa,e pyeta guidën se përse nuk më erdhi porcioni i dytë.
‘’Edhe pse jemi pak njerëz në një planet kaq të madh,përsëri ushqimet na jepen me racion’’,tha guida,’’Ajo që hëngrët ishte ushqimi i gjysmës së ditës’’.
Një biftek për gjysmë dite.Kjo ishte e cuditshme.Mu kujtuan thasët me ushqime dhe flori që njerëzit LBGT ju hidhnin zotave me katapultë,dhe desha tja thoja guidës,por kafshova gjuhën përpara se të flisja.Pasi dolëm nga mensa,ndeshëm në një turmë fëmijësh që po vinin drejt nesh.Fëmijë në planetin LBGT?Kjo ishte befasuese.

‘’Paskeni shumë pasardhës’’,i thashë guidës,’’nga vijnë të gjithë këta’’?

‘’Nga kooperativat,zoti Marsian’’,tha guida.

‘’Nuk po kuptoj’’ , i thashë,’’cfarë do të thotë nga kooperativa.A mos vallë ju i kultivoni fëmijët si domatet nëpër fusha’’?

‘’Pikërisht,’’ tha guida,’’dhe ky proces ndodh në serra te vecanta’’.

Për një cast mu kujtua filmi Matrix,fushat e pafund ku makinat kultivonin njerëz dhe u drithërova i gjithi.Kisha shumë dëshirë të shihja procesin e kultivimit të fëmijëve,ndaj e pyeta guidën nëse mund të shkonim tek serrat.Guida pranoi,dhe makina preu kthesën dhe e drejtua nga një zonë fushore.Ashtu sic e prisja,fushat ishin lënë djerrë,sepse ata që duhej ti punonin ose kishin ikur ,ose kishin vdekur,ose nuk kishin lindur kurrë.Në fillim ndaluam tek serrat,që nuk ishin gjë tjetër vecse laboratorë të mëdhenj ku fëmijet prodhoheshin në seri.Cdo cift LBGT blinte në farmaci spermatozoide dhe vezë,dhe pastaj i conte në laborator,ku ato përziheshin dhe futeshin në inkubatorë gjigandë për nëntë muaj.Pas nëntë muajsh,pasi celte fëmija,cifti kthehej dhe e merrte.Gjithë procesi subvencionohej nga shteti,por ishte tepër i kushtueshëm,dhe prodhimi ishte i kufizuar,ndaj dhe fëmijët ndaheshin me tollon.Vetëm një në dhjetë cifte mund të merrte një fëmijë,dhe kjo spjegonte përse popullsia e këtij planeti kishte zbritur nga 10 miliardë, në 10 milionë.

‘’Dhe tashti ejani të shohim oborrin kooperativist’’,më tha guida,dhe më coi në një fshat ku ,me sa dukej po bëhej një panair i madh.Aty pashë fshatarë të cilët,në vend të domateve apo specave,reklamonin fëmijët e tyre.Ciftet LBGT afroheshin pranë cdo fëmije,i shihnin sytë,i hapnin gojën,dhe pastaj vendosnin nëse donin ta merrnin apo jo.Me sa më tha guida të gjithë këta fshatarë ishin homofobë ,që ishin degdisur në fshat si ndëshkim për kokëfortësinë e tyre.Ata shërbenin si një burim për fëmijë të vecantë,të cilët guida i quajti thjesht fëmijë bio.Deri atëherë kisha dëgjuar për domate bio,por kurrë për fëmijë bio,dhe mu përzie,por e mbajta veten sepse s’kisha rrugë tjetër.

‘’Blini dhe shisni fëmijë’’ ,thashë unë, i tronditur nga kjo tregëti skllevërish të
vegjël.

‘’Jo, zoti Marsian,kjo nuk është shitblerje’’,tha guida,’’ne e quajmë adoptim vullnetar.Këta prindër nuk kanë se me cfarë ti ushqejnë fëmijët e tyre,dhe ndaj i nxjerrin për adoptim’’.

S’do mend që ata prindër nuk kishin me cfarë ti ushqenin fëmijët e tyre.Fushat ishin lënë djerr,sepse shteti LGBT për mungesë fondesh nuk investonte në to.Fshatarët mbijetonin duke lindur fëmijë dhe duke ja shitur qytetarëve LGBT,dhe këta të fundit ju jepnin pak ushqim sa për të mbajtur frymën gjallë.Madje edhe ujin ja u jepnin me pikatore,sic u hidhet bimëve në shkretëtirë.Për një cast mendova se ata fëmijë që po adoptoheshin ishin me fat ,dhe ndjeva keqardhje për vëllezërit dhe motrat e tyre që kishin mbetur pa u shitur.

‘’Cfarë do të bëhet tani me këta fëmijë?’’,i thashë guidës.

‘’Ata që mbetën pa u adoptuar do provojnë përsëri fatin e tyre në panairin e rradhës’’,tha guida,’’ndërsa ata që u adoptuan ,pasi të matrikullohen,do të cohen në klinikë,dhe aty,sipas preferencave të prindërve të tyre,do tu ndryshohet seksi me operacion’’.

Kjo nuk më tingëlloi hic mirë,vecanërisht fjala matrikullim,sepse ata ishin fëmijë dhe jo vica të posalindur.Guida më spjegoi se fëmijët bio ,edhe pse shiteshin me shtrenjtë se fëmijët e serrave,kishin një status më të ulët ,sepse ishin pjella të prindërve homofobë.Ndryshimi vullnetar i seksit ,u mundësonte atyre që të merrnin leje qëndrimi pa afat ,dhe të jetonin në kryeqytet,ndërsa për shtetësi as që bëhej fjalë,sepse ata ishin fëmijët e armikut.

‘’Në botën time’’,i thashë guidës,’’vetëm të rriturve ju ndryshohet seksi,kurse
fëmijët përjashtohen.

‘’Edhe tek ne dikur vetëm të rriturve ju lejohej të ndryshonin seks.Më vonë ligji ndryshoi,për tju lejuar edhe adoleshentëve të ndryshonin seks.Pas adoleshentëve edhe fëmijëve të kopshteve ju lejua të ndryshonin seks.Në fund u hartua një ligj tjetër,akoma më demokratik, i cili i detyronte gratë shtatëzëna të ndryshonin seksin e fëmijëve që mbanin në bark.Për këtë qëllim u shpik një vaksinë e posacme ,e cila ndryshonte seksin e fëmijës në muajin e shtatë të shtatëzanisë.Gjithë gratë shtatëzëna që ndodheshin në muajin e shtatë,tashmë duhej të bënin vaksinën,që i kthen fëmijët e tyre ende të palindur,në fëmijë LBGT’’.

‘’Po përse e bëtë këtë gjë’’,i thashë guidës,’’a nuk e kuptoni se kjo është mizori’’

‘’Sepse neni i parë i kushtetutës thotë që njerëzit nuk bëhen LBGT,por lindin LBGT.Ligjet shtetërore janë më të rëndësishme se ndjenjat ,zoti Marsian.A njihni ju ndonjë sistem që bazohet mbi ndjenjat’’?

‘’Po’’, i thashë,’’e njoh një sistem të tillë.Eshtë sistemi juaj.Ai bazohet mbi
dashurinë,apo jo’’?
Guida nuk foli,dhe nga shprehja e fytyrës së saj e kuptova se kishte një dëshirë të madhe të më fyente.

‘’Cfarë ndodh nëse gratë shtatëzëna refuzojnë të bëjnë vaksinën’’,thashë
përsëri.

‘’Në fillimet e revolucionit,grave që refuzonin të bënin vaksinën ju ndalua
me ligj e drejta për të lindur’’,tha guida,’’por për fat të keq shume gra dhe fëmijë vdiqën,dhe atëherë u mor vendimi që këtyre grave tu vonohej lindja.Për këtë qëllim u shpik një vaksinë tjetër,e cila ju injektohet grave shtatzëna në muajin e shtatë.Vaksina ndërpret rritjen e fëmijës në barkun e nënës,dhe kështu nëna mbetet shtatëzenë deri në momentin që pranon të bëjë vaksinën e ndryshimit të seksit.Disa gra kanë mbetur shtatëzena për dhjetëra vite,sepse kanë refuzuar të bëjnë vaksinën,dhe shteti ynë i mirëqënies seksuale u ka paguar pension të përmuajshëm,si nëna të ardhshme.Pra,sic e shihni,ne përsëri kujdesemi për to’’.

I pashë disa nga këto gra.Shumica e tyre i kishin kaluar të shtatëdhjetat,dhe
ishin ende shtatëzëna.Të plakura ,të dobëta,dhe të veshura me rrobat bardh e zi të disidentëve,ato vrapuan të fshihen sapo morën vesh se unë isha i huaj.Ndërkohë,fëmijët e adoptuar i hypën në disa karroca të mëdha,që të kujtonin pak karrocat e jenicerëve ,dhe i cuan në kishë.Aty do të pagëzoheshin,dhe do tu jepeshin nofka seksuale.Pas kësaj u dha një meshë në nder të këtyre rekrutëve të rinj.Në planetin LBGT liria e besimit jo vetëm që nuk ndalohej,por përkundrazi ishte me detyrim.Njëherë në javë,të gjithë qytetarët e lirë mbushnin kishat.Këto të fundit ishin përshtatur ,për ti ardhur hosh ideologjisë zyrtare.Shenjtorët e vjetër ishin qërruar me kohë,dhe në muret e kishave vareshin tashmë ikonat e Fredi Merkurit,Lady Gagës.Madonës,Rikit Martinit dhe Elton Xhonit ,ndërsa në kryq ishte goxhduar Harvi Milku,cifuti që kishte krijuar LBGT-n.Ai kishte zëvendësuar cifutin Jezus në kishat LBGT.Prifti ,i veshur si një mbretëreshë gay,doli përpara dhe nisi predikimin.Ishte një pjesë nga Gjeneza,kapitulli i parë i Biblës,por natyrisht në variantin LBGT:

‘’Në fillim zoti krijoi gruan,dhe e quajti Eva,dhe Zoti pa se gruaja ishte një
gjë e mirë.Por gruaja ishte vetëm,dhe u ankua,dhe Zoti e vuri gruan në gjumë,mori një brinjë nga trupi i saj,dhe krijoi një grua tjetër.Dhe Zoti e quajti gruan e dytë Hava,dhe i emërtoi të dyja gratë lesbike,dhe Zoti e pa se lesbiket ishin një gjë e mirë.Pastaj fryma e Zotit zbriti mbi Evën,dhe ajo mbeti shtatëzënë ,dhe lindi një djalë të cilin e quajti Adam.Pastaj fryma e Zotit zbriti edhe mbi Havanë,dhe ajo lindi një djalë ,që e quajti Adem.Zoti i quajti djemtë homoseksualë,dhe Zoti e pa se homoseksualët ishin një gjë e mirë.Pastaj Zoti i bekoi homoseksualët dhe lesbiket,dhe i urdhëroi të mos flinin me seksin e kundërt,sepse ditën që do ta bënin këtë,me siguri do të vdisnin.Por një natë Eva shkoi të flinte me djalin e Havasë.Havaja xheloze,në shenjë hakmarrjeje,shkoi të flinte me djalin e Evës.Zotit nuk i pëlqeu kjo gjë, dhe i dëboi që të katërt nga kopshti.Kështu pra,që nga ajo ditë parajsa LBGT u shkatërrua,dhe njerëzimi u zhyt në mëkat.Por Zoti nuk e harroi njeriun,dhe pas shumë kohe nisi të dërgonte në tokë këta profetë që ju shihni nëpër mure,’’tha prifti,duke treguar me gisht nga ikonat e varura nëpër mure’’.

Kur dolëm nga kisha ,shkuam në mensë për të ngrënë racionin e
biftekut,dhe pastaj guida më shoqëroi në hotel.Për cudi,kësaj here ajo erdhi deri në dhomën time.Aty,tek po sodiste brendinë e dhomës,u ul për të marrë dicka të rënë përtokë.Vithet ju tendosën,dhe unë ju afrova dhe e qëllova me pëllëmbë.Guida u skuq e gjitha,ndofta sepse ishte eksituar,por shpejt e mblodhi veten,dhe më kërcënoi se po ta përsërisja këtë gjest,do të më denononcte tek gardistët.Pa ja vënë veshin fjalëve të saj,i propozova të kryenim marrëdhënie seksuale.

‘’Nëse do të më kishit propozuar dje,kur isha femër,ndofta do të pranoja’’,tha
guida,’’por sot unë jam mashkull,dhe ju si heteroseksual nuk mund të shkoni me një mashkull tjetër’’.

‘’Mashkulli i satëme jeni ju’’,i thashë i nxehur,dhe pastaj e kapa,i hoqa rrobat
dhe e afrova tek pasqyra.’’Shife se cfarë mashkulli je ti’’,i thashë,dhe tregova me gisht nga pasqyra ku rrëfehej gjinia e saj e vërtetë.

Për cudi ,guidës nuk i bëri asnjë përshtypje pamja e saj,dhe vazhdoi të përsëriste me një zell fetar se ajo ishte edhe mashkull, edhe femër.

‘’Seksualiteti ynë është shpirtëror,dhe jo fizik’’,tha guida me krenari ,’’Seksi dhe gjinia nuk ndodhen në trup,por në shpirt’’.

‘’Po nëse është kështu,atëherë përse i ndryshoni trupat tuaj’’?,thashë me zemërim.

Guida u turbullua,pastaj u vesh shpejt e shpejt,dhe iku fluturimthi.E gjithë
kjo më la një shije të keqe.Nuk e kuptoja përse një femër në trupin e së cilës nuk kishte asgjë prej mashkulli,do të ngulte këmbë se ishte mashkull.Nga buronte gjthë ky fanatizëm prej idiotësh.Pastaj mu kujtua kulla në mes të kryeqytetit,dhe mesha që sapo kishim parë.Me siguri brenda kullës,ku jetonin zotat LBGT,fshihej e vërteta,dhe unë si gazetar duhej patjetër ta zbuloja. Kështu vendosa tu bëja një vizitë zotave ,por e kisha të ndaluar të dilja natën vetëm nga hoteli.Si të bëja?Befas më shkrepi një ide.Do të vishesha si grua,dhe kështu nuk do të më njihnin.Hapa dollapin,dhe pashë se aty kishte disa fustane grash.Zgjodha një, atë që mu duk me i bukuri,e vesha,mora dhe një kapele gjithe lulka,dhe pastaj qëndrova përpara pasqyrës.Dukesha tamam si grua,dhe duhet të isha shumë tërheqëse,sepse kur dola nga dhoma dhe kalova përpara gardistëve,ata nisën të fishkëllenin.Jashtë ishte gjysmë errësirë,dhe unë eca e eca derisa më në fund u gjenda poshtë kullës.Aty u kapa pas degëve të hardhisë,dhe u qepa pa problem deri në majë,dhe pastaj kërceva mu mbi tribunën e perëndive,shtyva portën,dhe hyra brenda në kullë.Pamja që mu shfaq përpara syve më la pa mend.E gjithë kulla i ngjante një lokali te madh nate,ku llamburisnin dritat.Mu desh pak kohë që të kuptoja se ky lokal ishte në fakt njëfarë qyteti i madh,me dyqane,restorante ,klube ,ushqime dhe pije falas pa fund.Guida më kishte thënë se zotat LBGT nuk kishin seks,kurse këtu po shihja cifte mashkull femër që bënin seks ku tju shkrepej,pa pasur fare turp nga kalimtarët.Këta të fundit madje brohorisnin kur shihnin skenën.Nuk pashë asnjë homoseksual,cka më bindi se këta njerëz ishin të gjithë heteroseksualë,që e kalonin kohën në orgjira dhe dehje.Teksa po kundroja këtë botë krejt ndryshe nga ajo aty poshtë ,dhe që i ngjante aq shumë botës time,më zunë sytë një afishe të gjatë.S’di pse më tërhoqi vëmendjen ajo afishe,dhe u afrova.A mos ishte afishe teatri?A mos kishte shfaqje sonte?U afrova.Në të ishin shkruar fjalët ‘’Sekret,të mos i tregohet popullit aty poshte’’.Pastaj vinin fjalët ‘’përse nuk jemi homoseksualë’’dhe poshtë tyre vinin argumentat:

1.Seksi lesbik nuk ekziston,sepse femrat lesbike nuk kanë penis me të cilin ta penetrojnë njëra tjetrën.Përkëdheljet,puthjet,seksi oral ose penetrimi me gishta nuk janë akt seksual,por lojëra para seksuale.Dy femra që zgjedhin të jenë lesbike,dhe të mos shkojnë kurrë me meshkuj,janë pak a shumë si dy murgesha.Ato i mohojnë vetes kënaqësinë më të madhe në jetë.Por ne nuk jemi të tillë.

2.Seksi gay nuk ekziston.Dy meshkuj gay do të mund të bënin seks vetëm nëse njeri prej tyre do të kishte vaginë.Për fat të keq,dy meshkuj gay kanë sejcili nga një penis të ngrefur,dhe kjo është normale,sepse ,pavarësisht se cfarë e quajnë veten,dy meshkuj gay mbeten gjithmonë meshkuj.Prirja e tyre seksuale është e njëjtë me atë të gjithë meshkujve të tjerë.Vetëm ideja që kanë për veten është e ndryshme,dhe ata përpiqen ta venë në jetë këtë ide,duke bërë seks anal.Por as vrima anale,dhe as zorra e trashë nuk janë organe seksuale. Ato janë krijuar për të jashtëqitur mbeturinat e trupit,dhe nuk lubrifikohen me lëngje seksuale,dhe mbi të gjitha nuk eksitohen dhe nuk hapen ‘’seksualisht’’,vecse me dhunë.Penetrimi me dhunë i vaginës quhet përdhunim.Penetrimi me dhunë i vrimës anale dhe zorrës se trashë është gjithashtu përdhunim.Pra,by burra gay nuk kryejnë seks,por përdhunojnë me rradhë njëri-tjetrin.Nëse seksi është përdhunim,atëherë po,dy burra gay mund të quhet se bëjnë seks.Por ne nuk jemi të tillë.

3.Përderisa seksi Gay dhe Lesbik nuk ekziston,edhe seksi biseksual nuk ekziston.Biseksualët kryejnë marrëdhënie seksuale vetëm kur e bëjnë me seksin e kundërt,pra kur kryejnë marrëdhënie heteroseksuale,dhe kjo provon qartë se marrëdhënia seksuale është monopol natyral i heteroseksualëve.Biseksualët nuk pajtohen me këtë,dhe i bien murit me kokë.Por ne nuk jemi të tillë.

4.Seksi transgjinor nuk ekziston,sepse të ashtquajturët transgjinorë janë në
kërkim të seksit heteroseksual.Një transgjinor femër kërkon të penetrohet nga një mashkull tjetër,ndërsa një transgjinor mashkull kërkon të penetrojë femra të tjera.Transgjinorët pra nuk janë gjë tjetër vecse krijesa heteroseksuale artificiale.Imitues të heteroseksualëve.Orientimi i tyre seksual është heteroseksual,por sipas fantazisë që ata kanë për veten,dhe jo sipas natyrës.Pra orientimi seksual transgjinor nuk ekziston,dhë ata që e identifikojnë veten me të,në të vërtetë janë njerëz pa identitet.Por ne nuk jemi të tillë.
Seksi ka një qëllim final,të krijojë pasardhës.Asnjë pjesëtar i sektit LBGT nuk është në gjëndje të krijojë pasardhës përmes ‘’seksit LBGT’’.Pra ,seksi LBGT nuk ekziston,sepse nuk ka funksion riprodhues,nuk ka një qellim,dhe natyra nuk i krijon gjërat pa një qëllim.Nëse natyra do të donte të krijonte njerëz LBGT,do të krijonte edhe një lloj seksi LBGT ,edhe organe seksuale LBGT ,edhe ligje të posacme vetëm për ta,që ata të lindnin si homoseksualë.Por,sic e dini,të gjithë lindim si heteroseksualë.Pra ,krijesa LBGT nuk ekziston,por ekziston sajesa LBGT.Ekziston miti LBGT ,ekziston utopia LBGT,dhe ne jemi krijuesit e kësaj utopie,ndaj s’kemi pse të besojme në të.Mbajini mirë në mendje këto fjalë dhe mos i harroni,sepse andej varet pushteti juaj”.
Asnjëherë në jetën time s’kisha lexuar një material më fyes se ky.Për një cast
ndjeva keqardhje për popullin LBGT.Njëkohësisht ,për herë të parë në jetën time ,nisa të urrej faktin që isha heteroseksual,edhe pse, i veshur me rroba femrash,ngjaja me shume si LBGT ,dhe kjo me ngushëlloi.qe Z

Ndërkohë,nisën të më këndojnë zorrët,dhe më pushtoi ndjenja e frikshme e urisë.Duhet të haja dicka,dhe ju afrova tezgave ku mund të gjeje gjithshka,nga lakrat deri tek frutat tropikale.Zotat e planetit LBGT padyshim bënin një jetë luksoze,dhe nuk hanin vetëm një vakt në ditë,si populli poshtë tyre.Shkëputa një banane ,dhe pastaj i zgjata shitësit një dollar pink.Ai shqeu sytë kur e pa.

‘’Ju jeni LBGT?’’,tha ai

‘’Jo’’ ,i thashë,’’unë jam heteroseksual’’,por shpejt u pendova që kisha folur,sepse ,ndonëse veshja ime ishte veshje grash,zëri im mbetej gjithmonë një zë i trashë burri.

‘’Ju jeni padyshim një mashkull’’,tha dyqanxhiu,’’dhe jeni veshur si grua’’.

‘’Jo zotëri,e kini gabim.Më lini të shpjegohem’’.

Dyqanxhiu i nxirë në fytyrë,nuk pranonte kurrfarë shpjegimi,dhe thirri
policinë.Ata ja behën në cast,më kapën,më rrasën në një ashensor,që kishte ngjyrat dhe dritat e një makine policie,dhe më cuan poshtë në fund të kullës,ku ndodhej stacioni i policisë.Aty u spjegova policëve se vija nga një planet tjetër,por ata nuk bindeshin kurrsesi,dhe më thanë se,ngado që të vija,fakti që isha një mashkull i veshur me rroba grash ,mjaftonte që të dënohesha me vdekje.Dënimi ishte i paracaktuar.Unë do të flakesha nga maja e kullës .Më kapën sërish nga krahët,dhe më futën në ashensorin e policisë.Ashensori ishte i ngushtë,dhe policët ishin në siklet ,sepse ju duhej të rrinin ngjitur me një burrë të veshur si grua.

‘’Ju jeni Zota,apo jo’’,u thashë policëve.

”Po zoti Marsian’’,më thanë policët,’’ne jemi të gjithë Zota,dhe jemi të gjithë heteroseksualë.Shumica nga ne janë pasardhës biologjikë të elitave të dikurshme demokratike që sundonin tokën.Politikanët,bankierët,industrialistët ,artistët,masonët,cifutët e zgjuar të së shkuarës, janë parardhësit tanë të ndritur. Ata e krijuan njeriun e ri LBGT ,dhe pastaj njeriu i ri ndërtoi këtë kullë në shenjë nderimi ndaj krijuesve te tij.Pasi kulla përfundoi,prindërit tanë hynë brenda,i mbyllën dyert dhe u shndërruan në Zota.Pasi prindërit tanë vdiqën,ne,si pasardhës biologjikë, i trashëguam edhe titujt edhe pushtetin e tyre’’.

‘’Jam kurioz të di se si nisi e gjithë historia e këtij planeti,u thashë policëve,natyrisht nëse nuk është sekret’’.

‘’Sekret është’’,tha njëri prej policëve,’’por meqë ju pas pak do të flakeni nga maja e kullës,ne po jua themi’’.

Polici tjetër shtypi butonin stop,dhe ashensori ndaloi.

‘’Dëgjoni këtu zoti Marsian’’,tha polici i parë,’’Prindërit tanë kishin krijuar një botë të drejtë, një botë demokratike,ku cdo njeri ishte i lirë të shprehte mendimin e tij.Ishte një botë ku bombardoheshin të drejtat e njeriut’’.

Unë qesha.Polici,ndofta nga emocionet që e kapin cdo njeri kur ndodhet për herë të parë përballë një gazetari,kishte bërë një gafë.

‘’Më falni, doja të thoja një botë ku mbroheshin te drejtat e njeriut,tha duke u pertypur..Per fat te keq,prinderit tane u tradhetuan,pikerisht prej njerezve qe ata donin te bombambronin’’.

Polici përsëri kafshoi gjuhën ,sepse përsëri kish bërë një gafë ,duke përzier fjalën ‘’mbronin’’ me fjalën ‘’bombardonin’’.Me sa duket ai e kishte fiksim fjalën ‘’bombardonin’’,dhe me këtë tregonte se i biri i kujt ishte.

‘’Mos u shqetësoni për gafat’’, i thashë policit të trashë ,për ta cliruar nga emocionet,’’e kuptoj që nuk kini dhënë kurrë një intervistë.Por,kini të drejtë,prindërit tuaj ishin dashamirës të mëdhenj të të drejtave të njeriut. Për ti mbrojtur këto të drejta,vranë me bomba miliona njerëz,sepse për ta prioritet kishin të drejtat e njeriut,edhe jo vetë njeriu.Pra,gafa juaj e fundit ishte më e sakta,sepse prindërit tuaj me të vërtetë i bomba-mbronin të drejtat e njeriut’’.

Policit ju bë qejfi që nuk kishte gabuar,madje u lumturua kur unë hapa
bllokun dhe e shënova fjalën ‘’bomba-mbronin’’ ,për të mos e harruar.

‘’Njerëzit u bënë kokëfortë,dhe kreyenecë’’,vazhdoi ai,dhe nisën të sulmojnë dhe të vrasin elitën e tyre,me demek prindërit tanë zoti Marsian.Atëherë prindërit tanë vendosën të shpërbëjnë njeriun e vjetër,dhe ta zëvendësojnë atë me njeriun e ri.Natyrisht nuk ishte e lehtë të shpërbëje një komunitet kompakt si komuniteti njerëzor,të ngjizur sipas ligjeve biologjike.Për këtë qëllim kërkuam sërish ndihmën e cifutëve,dhe ata na dhanë një formulë origjinale: bëje armikun të luftoje kundër vetëvetes.Për këtë duhej nisur nga diku,duhej gjetur një grup njerëzish të cilët ishin armiq të vetvetes,dhe homoseksualët ishin njerëzit e duhur për këtë punë,zoti Marsian.Ata e urrenin vetveten,dhe mendonin se natyra kishte bërë një gabim me ta.Meshkujt homoseksualë mendonin se ishin femra,ndërsa femrat homoseksualë mendonin se ishin meshkuj.Këtë mendim ata e kthyen në një fantazi,dhe në emër të kësaj fantazie,ata ishin gati të sakrifikonin edhe jetën.Ne i nxorrëm këta njerëz nga baret e tyre ,i veshëm,i edukuam,i financuan,i promovuam dhe i pagëzuam me termin LBGT. Për fat të keq ,me gjithë përkrahjen e madhe që ju dha establishmenti , përsëri populli mbeti armiqësor ndaj tyre.Për ta bindur popullin,ne i këshilluam homoseksualët që të kërcënonin se do të vrisnin veten po të mos pranoheshin.Madje disa prej tyre edhe e vranë veten,dhe lanë pas letra ku shkruhej se ata po linin jetën për idealin e tyre.Dhe kjo funksionoi për mrekulli,sepse popullit,sido që të ishte ,i vinte keq për ta,madje edhe nisi ti simpatizonte këta idealistë kokëshkretë.Kështu nisi një lojë e cuditshme.Sa herë që LBGT-ja merrte dicka, kërkonte menjëherë dicka tjetër,dhe nëse populli refuzonte tja jepte,LBGT-ja kërcënonte se do të vriste veten,dhe populli pranonte.Në fund,përvec shumë privilegjeve të tjera,LBGT-ja mori edhe gjysmën e posteve në parlament.Pasi kushtet ishin pjekur plotësisht,ne i këshilluam deputetët LBGT që ta flaknin jashtë gjysmën tjetër,dhe ta merrnin gjithë pushtetin.Formula fitimtare ishte ‘’gjithe pushteti LBGT-se’’,një frymëzim nga formula e vjetër sovjetike ‘’gjithe pushteti sovjetëve’’.

‘’Po përse u frymëzuat nga formula sovjetike’’,thashë unë,’’pak formula fitimtare kishte asokohe’’.

‘’Bashkimi Sovjetik ishte vendi i parë në botë që legalizoi marrëdhëniet homoseksuale,zoti Marsian’’,tha polici i parë,’’por me gjasë ju nuk kini haber nga historia,dhe kjo është fatkeqësia juaj’’.

Për një cast mbeta i habitur.Shteti i parë komunist në botë,shteti i parë ateist në bote, paskësh qenë edhe shteti i parë LBGT në botë? Jo,këtë me të vërtetë që nuk e dija.

‘’Pasi revolucioni triumfoi ,ne vendosëm ta përhapim atë në të gjithe botën.Hapi i parë ishte që LBGT-ja të kthehej në një internacionale seksuale,pak a shumë si internacionalja komuniste.Kjo ishte fare e thjeshtë,sepse në cdo vend ekzistonin njerëz gay,dhe bare gay.Ne i këshilluam këta gay të dilnin nga baret dhe të hidheshin në protesta.Pas kësaj ne ju kërkuam qeverive të tyre ti dëgjonin protestuesit.Nëse një qeveri nuk pranonte ,ne prisnim cdo marrëdhënie me të,e quanim qeveri që shkelte të drejtat e njeriut,dhe sipas ligjit ndërkombetar, i vendosnim sanksione,derisa të bindej.Nëse qeveria plotësonte një kërkesë të homoseksualëve,ne ju kërkonim këtyre të fundit të bënin dy kërkesa të tjera,dhe nëse qeveria ju plotësonte dy kërkesat,ne ju kërkonim të bënin katër.Pasi kushtet ishin pjekur plotësisht,dhe homoseksualët kishin marrë gjysmën e posteve në cdo qeveri,ata u cuan dhe e përmbysën gjysmën tjetër,dhe formuan qeveritë e tyre,komunat e tyre të pavarura në gjithë globin.Në fund ne i bashkuam gjithë komunat në një shtet të madh botëror LBGT,dhe kështu lindi planeti i bashkuar LBGT.Por ,për ti mbajtur njerezit të bashkuar,nuk mjaftonte vetëm dhuna.Nevojitej një ideologji,dhe kështu ne e kthyem fantazinë LBGT, në ideologjinë LBGT,dhe ideologjinë LBGT në sistem politik.Këtë sistem ja imponuam popullit,dhe populli reagoi me forcë,ashtu si cdo kafshë që e ndien veten të kërcënuar.Pasi nuk dinim si ta zbusnim reagimin e popullit,pyetëm përsëri një cifut të zgjuar,dhe ai na sugjeroi që të krijonim një armik të popullit.Ky armik u quajt ‘’homofob’’,dhe ne filluam ta provojmë këtë armik nëpër media.Gazetarët dhe artistët ,politikanët ambiciozë,dhe gratë e vetmuara që jetonin me qen dhe me mace, panë tek homofobi një mundësi shumë të mirë për të bërë karrierë,ose të paktën për tu dukur pak.Kështu nisi ajo që u quajt ‘’lufta e sekseve’’,një variant seksual i luftës së klasave. Të gjithë nisën të denoncojnë njëri tjetrin si homofobë,dhe për këtë një pjesë u lavdëruan dhe u graduan,kurse pjesa tjetër u flak në rrugë,ju hoq rroga,ju mohua asistenca sociale,dhe në fund edhe e drejta për të lypur.Shpejt,cdo kundërshtim ndaj dogmës homoseksuale ,cdo fjalë e thënë kundër saj,madje edhe cdo alegory ndaj homoseksualëve,u quajt homofobi.Kur njerëzit e tjerë panë se si homofobët dënoheshin pa gjyq,dhe aty për aty i humbisnin të gjitha, u llahtarisën dhe i pushuan sulmet kundër dogmës,dhe e mbyllën gojën’’.

‘’Më falni’’, i thashë,’’por përse duhej që armiqtë homofobë të dënoheshin pa gjyq.A nuk do ishte më e drejtë që atyre tju bëhej një proces gjyqësor ,dhe tu caktoheshin avokatë’’ ?

‘’Ne e menduam atë opsion,sigurisht,tha polici,por,ishte e pamundur të gjenim avokatë mbrojtës për armikun homofob,sepse ligji thotë që kush mbron homofobin , është edhe vetë homofob.Brenda pak dekadash,në sajë të mekanizmit të armikut,populli u kthye nga 99 % kundër homoseksualëve,në 99 % pro tyre.Goxha arritje ,apo jo’’.

‘’Po,goxha arritje,por besoj se vetëm dhuna dhe ideologjia nuk kanë qenë të mjaftueshme.Me siguri duhet të kini përdorur edhe mekanizma të tjera për tja mbushur mendjen njerëzve’’.

‘’Shkopi dhe karrota shkojnë bashkë zoti Marsian.Njëherë përdoret njëri,njëherë tjetri.Pas shkopit,ne i zgjatëm njerëzve karrotën.Karrota ishte arti,dhe arti duhej të ishte i gjithi LBGT,madje jo vetem arti i të gjallëve,por edhe arti i të vdekurve duhej të ishte LBGT.Shkurt,të gjithë artistët ,të gjallë e të vdekur,duhej të bëheshin homoseksualë,ose të paktën me prirje homoseksuale.Fillimisht nisëm të gërmojmë nëpër veprat dhe biografitë e artistëve të vdekur,për të gjetur aty nuanca homoseksuale. Edhe një varg i vetëm poetik,mjaftonte që ta kthente menjëherë në homoseksual autorin që e kishte shkruajtur.Në fund të operacionit, artistët e vdekur,poetë,këngëtare,balerina,dramaturgë,disa prej të cilëve kishin mijëra vjet që kishin vdekur, u nderuan me dekoratën e lartë ‘’Homoseksual, pas vdekjes’’.Kur artistët e gjallë e panë këtë,edhe ata u kthyen në homoseksualë duke shpresuar të bëheshin po aq të famshëm sa edhe paraardhësit e tyre.Kur fansat e artistëve të gjallë e panë këtë,edhe ata vendosën të ndjekin rrugën e idhujve të tyre.Kështu ,duke manipuluar biografitë e të vdekurve,ne transformuam të gjallët’’.

‘’Dhe gjithë këtë përmes artit.Më duket e pabesueshme’’.

Policët qeshën,pastaj më dhanë një shembull për ilustrim.

‘’A e kini lexuar përrallën ‘’Rrobat e reja të mbretit’’?,tha polici tjetër.

‘’Po i thashë ,e ka shkruajtur një përrallëtar i njohur i shekullit të 19,që quhej Andersen’’.

‘’Edhe cfarë thuhet në atë përrallë,nëse ju kujtohet’’?

‘’Aty tregohet për një mbret lakuriq i cili përpiqet ti mbushi mendjen njerëzve se ai ka veshur një palë rroba shumë të bukura.Nëse dikush thotë të kundërtën,e quajnë budalla që nuk arrin të kuptojë se sa të bukura janë rrobat e mbretit.Meqënëse askush nuk do që të quhet budalla,të gjithë i lavdërojnë rrobat e reja të mbretit.Sa më tepër e lavdërojnë,aq më të zgjuar konsiderohen’’.

‘’Ne e bëmë realitet atë përrallë’’,tha polici,’’ne e stampuam LGBT-në në cdo faqe libri dhe në cdo ekran,dhe populli e pa,dhe e quajti të shëmtuar.Atëherë ne e quajtëm popullin budalla,që nuk e shihte se sa të bukur ishin homoseksualët.Atyre që nuk e pranonin se ishin budallenj, ju vihej damka e homofobit,dhe ju hiqej e drejta e fjalës.Në fund populli e kuptoi se nuk mund të ankohej kundër LGBT –s,dhe rezistenca pushoi.Urrejtja u kthye në dashuri,dhe populli nisi ti lavdëronte homoseksualët, jo sepse i donte,por sepse po plaste për të folur.Pikërisht atë ditë lindi ajo që guida juaj e quajti ‘’liria zyrtare e shprehjes’’.Populli ,që nuk mund të fliste kundër homoseksualëve,fitoi të drejtën të fliste pro tyre.Ishte njëfarë koncensioni që ne i bënim popullit,i cili sic e dini nuk mund të rri dot pa folur’’.

‘’Po,populli gjithmonë ka dëshirë të flasi,megjithëse në këtë rast do kishte bërë mirë të heshte.Sidoqoftë,më duhet ta pranoj se ju zotat heteroseksualë ,që keni krijuar një botë të tërë homoseksuale,jeni gjeni të vërtetë.Edhe shpikja e budallait,si një variant i psikiatrisë politike, është befasues.Me gjasë,edhe këtë e keni marrë nga sovjetikët.’’.

‘’Sigurisht’’,tha polici,’’spitalet psikiatrike sovjetike janë me nam edhe sot e kësaj dite.Aty rraseshin gjithë kundërshtarët e zgjuar të regjimit ,dhe dilnin prej andej si budallenj.Po prej sovjetikëve morëm edhe fantazinë biologjike,dhe e kthyem në një shkencë që e quajtëm ‘’Biofantazi’’.Shpikësi i kësaj teorie të kurrkundit,që ne e quajmë kështu sepse nuk të shpie asgjëkundi, ishte agronomi personal i Stalinit,Trofim Lisenkoja .Ai donte të ndryshonte ligjet biologjike , dhe ti bënte bimët komuniste.Ai dështoi,por ne triumfuam,sepse ne i bëmë të gjithë bimët LBGT’’.

‘’Ju jeni të adhurueshëm’’ ,u thashë policëve.

Me këtë lavdërim që po ju bëja,shpresoja tu ndryshoja mendjen dhe të mos më flaknin poshtë.Më kishte kapur një frikë e madhe për jetën time,nuk doja kurrsesi që ta humbisja.Policët më falënderuan për lavdërimin,dhe pas pak dera e ashensorit u hap,dhe unë e pashë se kishim arritur në majë të kullës.Poshtë këmbëve të mija ishte bota e deleve homoseksuale.Këtu lart ishte bota e ujqërve heteroseksualë,por unë nuk i përkisja as njërës botë dhe as tjetrës.E megjithatë ,unë po dënohesha si homoseksual,edhe pse nuk isha i tillë.Po dënohesha nga heteroseksualët,edhe pse isha dhe vetë i tillë.

‘’Tani ju e dini gjithë të vërtetën”,më thanë policët,”dhe kjo është fatkeqësia juaj’’,dhe më kapën për krahu dhe më flakën poshte.

Ndofta do të isha plasur përtokë dhe do isha bërë copash,sikur fustani që kisha veshur të mos ishte kapur pas degëve të hardhisë.Kjo më shpëtoi jetën,sepse me gjithë gërvishtjet që pësova,në fund zbrita i gjallë në tokë.Por fustani ishte grisur i tëri,dhe tani isha gjysmë lakuriq.Aty rrëzë kullës,teksa po lidhja plagët me rreckat e mbetura,më gjeti garda pink.Me sa duket,pas arratisjes sime spektakolare nga hoteli ishte dhënë alarmi.Ata nuk pranuan të dëgjonin justifikimet e mija ,por më arrestoi dhe të nesërmen më nxorrën në gjyq.Salla ishte bosh.Gjyqi do zhvillohej me dyer të mbyllura.Përballë meje qëndronin pesë gjyqtarë,të veshur me mantele ngjyrë rozë,ndërsa në krahun tim ishte avokati im,i veshur me të brendshme grash në ngjyrë të zezë.Pak më tutje rrinte prifti i ngrysur.Gjyqtari kryesor më bëri me shenjë të cohesha,dhe të rrëfehesha.Une i tregova gjithë ngjarjen,si kisha dalë natën nga hoteli,i veshur me rroba ,grash,si isha ngjitur në kulle,cfarë kisha parë aty brenda ,dhe i bëra një përmbledhje të bisedave me policët.Menjëherë pas meje u ngrit prifti ,i cili më akuzoi për blasfemi,dhe gjyqtarët e miratuan akuzën me kokë.Pastaj ai shtoi se unë isha një dele e humbur që duhej të kthehesha në vathë.Priftit i pëlqente kaq shumë fjala dele,sa nuk ndahej dot prej saj.Edhe kur u ul në vend,ai vazhdonte të përsëriste me vete fjalët ‘’dele e humbur,dele e gjorë’’,ndërsa gjyqtarët tundnin kokat. E gjithë séanca zgjati vetëm dyzet e pesë minuta,dhe vendimi që morën nuk më cuditi aspak.

‘’I pandehuri në fjalë,zoti Marsian, gjinia heteroseksual ,ka kryer këto veprimtari kriminale: Së pari,ai ka veshur një fustan,duke thyer kodin e veshjes që i ndalon personat jo LBGT të veshin fustane.Së dyti,ai ka dalë nga hoteli natën dhe pa leje,duke thyer ligjin që i ndalon personat jo LBGT të dalin nga hoteli natën dhe të pashoqëruar.Së treti,ai është qepur në kullën ku jetojnë perënditë,duke shkelur ligjin që ndalon kontaktin e njerëzve me zotat.Së katërti ,ai ka blasfemuar kundër zotave,duke thënë se ata dehen dhe bëjnë orgjira atje lart,dhe kaq mjafton që ai të dënohet me vdekje.Por,trupi gjykues,në bazë të ligjit të dashurisë universal,i cili ndalon dënimet me vdekje,dhe nisur nga fakti që zotit Marsian i pëlqejnë fustanet ,ka vendosur që zoti Marsian ti nënshtrohet operacionit për ndryshimin e gjinisë,dhe të kthehet në femër.

Avokati im,u cua në këmbë dhe nisi të argumentonte vendimin e gjykatësve,për të më bindur mua se ai vendim ishte i drejtë.Kjo mu duk qesharake,sepse avokati ,i cili ligjërisht duhej të më mbronte mua,në fakt po mbronte gjykatësit.

‘’Djalli ta marri’’ ,thashë i revoltuar ,”po kush është i pandehuri këtu,unë apo ju’’?

Gjykatësit u cuan në këmbë dhe deklaruan njëzëri se pas këtij ofendimi që ju kisha bërë cështja mbyllej automatikisht.Protestat e mija kundër këtij vendimi nuk u morën parasysh,dhe policët më kapën për krahu dhe më futën në një kthinë tjetër ,e cila shërbente si sallë operacioni.Aty mu desh të zhvishesha lakuriq,dhe të shtrihesha në një shtrat metalik.Salla nuk kishte ngrohje,dhe shtrati prej metali,akull i ftohtë,më futi të dridhurat.Pas pak hynë brenda kirurgët,dhe unë u cudita kur pashë se kirurgët ishin në fakt gjyqtarët që më kishin dënuar.Pas tyre ja behu edhe prifti,i cili duhej të bekonte gjithë operacionin e tredhjes time,dhe në fund të më pagëzonte.Edhe pse të gjithë mbanin maska,unë i njoha menjëherë.Ideja se do operohesha nga disa gjyqtarë,më bëri të qeshja me të madhe.Kirurgët më rrethuan,hoqën maskat,dhe po më shihnin me habi,teksa unë vazhdoja të qeshja me lot dhe nuk po mundesha të ndaloja.

Leave a Comment